Ταφ Λάθος – Τα παιδιά της νέας εποχής (Taf Lathos Official Album/Movie “Deca” | 03/10)

Δέκα κομμάτια, Δέκα Videoclips. Το κάθε ένα μόνο του μια ιστορία. Και τα Δέκα μαζί, ένας Long Player δίσκος και ταυτόχρονα μια ταινία μεσαίου μήκους.
Δέκα Video, ένα την ημέρα για Δέκα μέρες, στις Δέκα το βράδυ θα συνθέσουν το Puzzle του “DECA”.
Μετά την ολοκλήρωση και των Δέκα επεισοδίων, θα κυκλοφορήσει και η ενιαία ταινία ολοκληρώνοντας τον κύκλο που μαθηματικά και συναισθηματικά μεταφράζεται με τον αριθμό Δέκα.

Ten tracks, Ten Videoclips. Each one a story on its own. All Ten together, a Long Player music album & a movie.
Ten Videos, one per day, for Ten days, at Ten PM, will compile the puzzle of “DECA”.
After the completion of all Ten episodes, there will be the release of the entire movie, making a full circle which mathematically and emotionally is translated with number Ten.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Watch episode 01 here : https://www.youtube.com/watch?v=o8s5Jxu4cKM

Watch episode 02 here : https://www.youtube.com/watch?v=bbAQP8BJVsY

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Taf Lathos on Facebook : https://www.facebook.com/taftismenoslathos

Taf Lathos on Instagram : https://www.instagram.com/taflathos_official

Bashment Records on Facebook : https://www.facebook.com/bashmentrecords

Innersense Productions Athens on Facebook : https://www.facebook.com/we.are.INNERSENSE

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

– Στίχοι / Lyrics : Ταφ Λάθος / Taf Lathos
– Ερμηνεία / Performed by : Ταφ Λάθος / Taf Lathos
– Μουσική / Composed by : Ταφ Λάθος / Taf Lathos – Δημήτρης Χατζηλαζαρίδης / Dimitris Chatzilazaridis
– Κιθάρα, Μπάσο, Τύμπανα / Guitar, Bass, Drums : Δημήτρης Χατζηλαζαρίδης / Dimitris Chatzilazaridis
– Πλήκτρα / Keyboards : Ορέστης Μπενέκας / Orestis Benekas – Α’ Προβολή / Alpha Provoli – Δημήτρης Χατζηλαζαρίδης / Dimitris Chatzilazaridis
– Mixing / Mastering : DJ Micro at Bashment Studio
– Επιμέλεια Παραγωγής / Executive Producer : Ταφ Λάθος / Taf Lathos

– Σκηνοθεσία / Directed by : Κώστας Μάνδυλας / Kostas Mandylas
– Σενάριο / Script : Παναγιώτης Κυριακού – Γιώργος Σπηλιόπουλος / Panagiotis Kyriakou – George Spiliopoulos
– Κάμερα / Camera : Κώστας Μάνδυλας / Kostas Mandilas – Χρήστος Τσούνης / Christos Tsounis
– 1ος Βοηθός Κάμερας / 1st Camera Assistant : Στέφανος Κέκης / Stefanos Kekis
– Gaffer : Στέφανος Κέκης / Stefanos Kekis
– Διεύθυνση Φωτογραφίας / Direction Of Photography : Χρήστος Τσούνης / Christos Tsounis – Κώστας Μάνδυλας / Kostas Mandilas
– Μοντάζ / Edited by : Κώστας Μάνδυλας / Kostas Mandilas
– Location Manager : Κώστας Μάνδυλας / Kostas Mandilas

Co-Produced by Taf Lathos – Red Bull

Παρακαλούμε να μην αναδημοσιευθεί από άλλον χρήστη του YouTube
We kindly request the video is not re-uploaded by other YouTube users.

© BASHMENT RECORDS 2019
© INNERSENSE PRODUCTIONS ATHENS 2019

#taflathos #DECA

source

(Visited 6 times, 1 visits today)
Medical CBD Oil! More than 50% off sale today!

Hemp Oil Bought By Athletes

You might be interested in

WHERE ARE YOU GOING?

Comment (21)

  1. Είναι πολύ κρίμα να έχεις ρίξει τόση αγάπη,δουλειά,μεράκι για να βγάλεις κάτι τόσο καλό και με νόημα και να βγαίνουν οι άλλοι καραγκιόζηδες με ένα "ΜΑΜΑ" και να πηγαίνουν 1εκ σε μια μέρα και νο1 στα trendings!
    ΠΑΝΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙΣ,σε ευχαριστούμε.!

  2. Νομίζω εκτός της βασικής διήγησης της ιστορίας, το κομμάτι αυτό θίγει λίγο και τις κόντρες στο χιπχοπ. Παλιοί vs νέοι κι όλα αυτά από κάποιον θεατή που πολώνει το 2 κοινά. Ίσως να είναι και για την πολιτική συνείδηση, γενικότερα. Ο καθένας το βλέπει και το ερμηνεύει όπως θέλει.

  3. ΣΤΙΧΟΙ:

    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα αφού τ’ αύριο δε μας θέλει
    Πώς πτοείται αυτό που άνοδο δεν έχει;
    Επιφάνεια τραχεία, το μέσα τέχνη
    Μαζεύουμε στιγμές που πέφτουν κάτω απ’ τις τσέπες απ’ ό,τι τρέχει
    Αν κυκλοφορεί εχθρός, τότε φυλή που αντέχει
    Όπου πάγος το συναίσθημα, καλούμε μνήμες να παράξουν ζέστη
    Έχοντας, όνειρα κλεισμένα στα δοχεία με τις στάχτες
    Περιμένουν να ελευθερωθούν απ’ ανέμους διαβάτες
    Ηρεμούμε δίψα με πόσιμες λάσπες
    Στο μπετό ευδοκιμεί το συρματόπλεγμα όταν φυτευτεί μ’ ανάγκες
    Τ’ αστέρια είν’ ο οδηγός, μα έχουν χαθεί απ’ τις εκλάμψεις
    Κι όσοι έχουν τυφλωθεί ρωτάν κωφούς για τις διαβάσεις
    Που πρέπει να σταθείς για να υπάρξεις;
    Γύρω από το κεφάλι φωτοστέφανο, μα καίει κιλοβατώρες μη τ’ ανάψεις
    Ανάμεσα μας κάτι που δε μοιάζεις
    Και δίπλα μας αυτό που τρέχεις πάντοτε να φτάσεις
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι στην κατάρα
    Έχουμε όλοι από ένα φύλακα δραπέτη
    Το στέκι τους, η οδός της αμαρτίας, πάνω απ’ της κόλασης τη στέγη
    Φωνές που εκλιπαρούν ψυχαγωγούν την ακοή τους
    Όσο πίνουν το αίμα απ’ ό,τι ‘σωσαν και δε πήραν τη τιμή τους
    Μα θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο δε μας θέλει
    Δεν πτοείται αυτό που άνοδο δεν έχει
    Η επιφάνεια τραχεία, το μέσα τέχνη
    Κλέβουμε στιγμές που υπάρχουν μέσα στις τσέπες απ’ ό,τι βλέπει
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι στη κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα

  4. Θ’ ανήκουμε στο σήμερα αφού τ’ αύριο δε μας θέλει
    Πώς πτοείται αυτό που άνοδο δεν έχει;
    Επιφάνεια τραχεία, το μέσα τέχνη
    Μαζεύουμε στιγμές που πέφτουν κάτω απ’ τις τσέπες απ’ ό,τι τρέχει
    Αν κυκλοφορεί εχθρός, τότε φυλή που αντέχει
    Όπου πάγος το συναίσθημα, καλούμε μνήμες να παράξουν ζέστη
    Έχοντας, όνειρα κλεισμένα στα δοχεία με τις στάχτες
    Περιμένουν να ελευθερωθούν απ’ ανέμους διαβάτες
    Ηρεμούμε δίψα με πόσιμες λάσπες
    Στο μπετό ευδοκιμεί το συρματόπλεγμα όταν φυτευτεί μ’ ανάγκες
    Τ’ αστέρια είν’ ο οδηγός, μα έχουν χαθεί απ’ τις εκλάμψεις
    Κι όσοι έχουν τυφλωθεί ρωτάν κωφούς για τις διαβάσεις
    Που πρέπει να σταθείς για να υπάρξεις;
    Γύρω από το κεφάλι φωτοστέφανο, μα καίει κιλοβατώρες μη τ’ ανάψεις
    Ανάμεσα μας κάτι που δε μοιάζεις
    Και δίπλα μας αυτό που τρέχεις πάντοτε να φτάσεις
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι στην κατάρα
    Έχουμε όλοι από ένα φύλακα δραπέτη
    Το στέκι τους, η οδός της αμαρτίας, πάνω απ’ της κόλασης τη στέγη
    Φωνές που εκλιπαρούν ψυχαγωγούν την ακοή τους
    Όσο πίνουν το αίμα απ’ ό,τι ‘σωσαν και δε πήραν τη τιμή τους
    Μα θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο δε μας θέλει
    Δεν πτοείται αυτό που άνοδο δεν έχει
    Η επιφάνεια τραχεία, το μέσα τέχνη
    Κλέβουμε στιγμές που υπάρχουν μέσα στις τσέπες απ’ ό,τι βλέπει
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής, ψάχνοντας στ’ άδεια
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι στη κατάρα
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Οι γροθιές μας, τα πιστεύω μας κι οι ουλές γράφουν στα μάτια
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Είμαστε τα παιδιά της νέας εποχής!
    Θ’ ανήκουμε στο σήμερα, αφού τ’ αύριο ζει για πάντα
    Στο κήπο της Εδέμ κλεισμένοι, ευλογημένοι με κατάρα

  5. αυτο μαρεσει πολυ περισσοτερο με old school ηχο!!!!!!…παντα καλυτερο απο αυτα που εχουν βγει ..
    στην νεα εποχη

Comments are closed.

CBD Oil Sale Today! Get your CBD Oil at 66% off!